Behandeling met medicijnen

U bevindt zich hier: Ľ PatiŽnten informatie Ľ Artritis psoriatica Ľ Behandeling Ľ Medicijnen

De behandeling van artritis met medicijnen

Medicijnen zijn bij artritis het belangrijkste middel om ontstekingen af te remmen en de pijn te verminderen. Er zijn verschillende medicijnen die ingezet kunnen worden. Bij de keuze voor een medicijn houdt de arts rekening met de omstandigheid van de patiŽnt en de ernst van de ziekte. Ook reageert niet iedereen hetzelfde op de medicijnen. Vaak ook wordt er een combinatie van geneesmiddelen voorgeschreven, omdat ze elk op hun eigen wijze werken en soms samen sterker staan dan alleen.

De geneesmiddelen die bij artritis psoriatica worden voorgeschreven zijn:

  • pijnstillers
  • NSAID's en selectieve cox-2 remmers (ontstekingsremmende pijnstillers)
  • DMARD's (langwerkende anti-reumatica)
  • corticosteroÔden (bijnierschorshormonen)
  • biologicals

Pijnstillers

Pijnstillers zoals paracetamol zorgen ervoor dat u de pijn minder voelt. Ze werken snel en het gewricht kan zonder of met minder pijn beter gebruikt worden. Ze werken echter niet tegen de ontsteking en doen dus niets aan de oorzaak van de pijn.

NSAID's en selectieve cox-2-remmers (ontstekingsremmende pijnstillers)

NSAID's zijn niet-steroÔde ontstekingsremmende pijnstillers (non-steroid anti inflammatory drugs). Ze worden kortweg ontstekingsremmende pijnstillers genoemd. Een NSAID kan vrij snel de pijn verlichten en de ontstekingen in de gewrichten verminderen.

NSAID is een verzamelnaam voor klassieke NSAID's zoals ibuprofen en diclofenac en de selectieve Cox-2-remmers, zoals Arcoxia en Celebrex. Cox-2-remmers werken nog gerichter dan de klassieke NSAID's tegen pijn en ontstekingen in het lichaam dan de klassieke NSAID's. Hierdoor treden er minder vaak bijwerkingen op aan maag en darmen. Cox-2-remmers worden dan ook vaker voorgeschreven aan mensen die gevoelig zijn voor bijwerkingen aan de maag en aan de darmen.

De klassieke NSAID's hebben verschillende mogelijke bijwerkingen. De belangrijkste zijn maag- en darmklachten, zoals maagpijn en oprispingen. In sommige gevallen kan het gebruik van de klassieke NSAID's zelfs tot een maagzweer of maagbloeding leiden. Sommige mensen krijgen dan ook een maagbeschermend middel of een maagzuurremmer voorgeschreven tegelijk met de klassieke NSAID.

Andere mogelijke bijwerkingen zijn slaperigheid, duizeligheid en verhoogde bloeddruk. Mensen met nier- of vochtproblemen, hoge bloeddruk, hartfalen en astma kunnen extra klachten krijgen. De huisarts moet in die gevallen dan ook extra voorzichtig zijn met het voorschrijven van een klassieke NSAID. Cox-2-remmers hebben vrijwel dezelfde bijwerkingen als de klassieke NSAID's. Ze zijn alleen wel minder slecht voor de maag.

DMARDs (langwerkende anti-reumatica)

Langwerkende anti-reumatica (ook wel DMARDs genoemd, ofwel disease modifying anti rheumatic drugs) zijn medicijnen die de chronische ontstekingsreactie afremmen. Hierdoor wordt de activiteit van de ziekte verminderd, waardoor de schade aan de gewrichten ingeperkt kan worden.

Het kan enkele weken tot zelfs maanden duren voordat de werking begint. Daarom worden DMARDs meestal gecombineerd met een (snelwerkende) NSAID. Daardoor wordt de pijn snel verlicht.

DMARDs worden meestal door de reumatoloog voorgeschreven. Daar wordt zo snel mogelijk mee begonnen om de schade aan de gewrichten te beperken.

Bijwerkingen van DMARDs zijn bijvoorbeeld griepachtige verschijnselen, maag- en darmklachten en nier- of leverfunctiestoornissen. Artritis ontstaat doordat de afweer van het lichaam eigenlijk te goed werkt. De DMARDs remmen de afweer van het lichaam af, waardoor de ontsteking vermindert. Maar door het afremmen van de afweer, kan ook de totale weerstand afnemen. Daardoor wordt de patiŽnt vatbaarder voor andere aandoeningen.

Vanwege de mogelijke bijwerkingen zal bij het gebruik van een DMARD, het bloed regelmatig gecontroleerd worden om deze mogelijke bijwerkingen vroegtijdig op te sporen. Als er dan gestopt wordt met het geneesmiddel, verdwijnen de bijwerkingen eigenlijk altijd weer.

CorticosteroÔden (bijnierschorshormonen)

CorticosteroÔden zijn sterke ontstekingsremmers. Ze remmen de ontstekingen aan de gewrichten en kunnen waarschijnlijk ook de schade aan de gewrichten beperken.

Het meest voorgeschreven corticosteroÔd is prednison. In het lichaam wordt prednison omgezet in prednisolon. Dit is een hormoon dat ook in het lichaam zelf wordt aangemaakt, in de bijnieren. Als ontstekingsreacties te heftig worden, is er extra prednisolon nodig die in de vorm van het geneesmiddel prednison, ingenomen kan worden.

Een van de bijwerkingen van prednison kan botontkalking zijn (osteoporose). Zie voor meer informatie over de behandeling van osteoporose de website Osteoporoseplein.nl > Behandeling. Prednison kan ook andere bijwerkingen geven, zoals een verhoogde bloeddruk, gewichtstoename, slapeloosheid, wazig zien en een verhoogde kans op diabetes (suikerziekte). In de bijsluiter staan nog meer mogelijke bijwerkingen.

De corticosteroÔden kunnen in tabletvorm worden ingenomen, maar het is ook mogelijk om ze te injecteren in het pijnlijke gewricht zelf of in de bilspier. Dit laatste wordt vooral gedaan als er meerdere gewrichten tegelijk ontstoken zijn.

Als een patiŽnt tegelijkertijd prednison en een NSAID gebruikt, wordt er ook een maagbeschermend middel voorgeschreven.

Als de behandeling met prednison gestopt wordt, is het belangrijk om niet in ťťn keer te stoppen met het nemen van dit medicijn. Dat stoppen moet gebeuren door het gebruik langzaam af te bouwen. Dit is belangrijk omdat de toegediende prednison ervoor zorgt, dat het lichaam dan zelf geen of nauwelijks nog bijnierschorshormonen aanmaakt. Door de prednison af te bouwen, gaat het lichaam weer zelf (natuurlijke) bijnierschorshormonen aanmaken.

Biologicals

Biologicals zijn een relatief nieuwe medicijngroep bestaande uit medicijnen die gemaakt zijn van zogenaamde biologische stoffen. Ze zijn dus niet chemisch samengesteld. Deze medicijnen spelen een rol bij het binnen de perken houden van de afweerreactie van het lichaam tegen eigen lichaamsbestanddelen.

Biologicals worden alleen door de specialist (reumatoloog) voorgeschreven. Sommige worden zelfs in het ziekenhuis toegediend.

Er zijn verschillende soorten biologicals, maar voor de behandeling van artritis worden alleen anti TNF-alpha blokkerende middelen voorgeschreven. In het geval van artritis zijn dit de geneesmiddelen Humira, Remicade en Enbrel.

Tumornecrose-factor (TNF) is een boodschapper in het lichaam die er normaal gesproken voor zorgt dat de afweer in het lichaam weet wat het moet doen: vijandige indringers zoals bacteriŽn en virussen aanvallen. Bij ontstekingsreuma zoals artritis psoriatica gaat er iets mis in het lichaam en worden de afweercellen juist opgehitst door de stof TNF. De genoemde biologicals zorgen ervoor dat TNF de afweercellen niet meer activeert. -->

U bevindt zich hier: Ľ PatiŽnten informatie Ľ Artritis psoriatica Ľ Behandeling Ľ Medicijnen
(advertenties)
Print deze pagina uit Print deze pagina
Voeg Levenmetreuma.nl toe aan je favorieten! Favorieten
(advertenties)